Dziecko jest chyba najlepszą wymówką wszechświata. By wcześniej wyjść, by chodzić w wyciągniętym dresie i koszulce poplamionej mlekiem, by zostać w domu, by się poddać. Ludzie porzucają swoje pasje dla nowych obowiązków. Zobaczysz, jak będziesz miała swoje - magiczna sentencja, która miała mi wszystko wytłumaczyć, albo po prostu uciąć rozmowę.

Mam swoje. Mam małego mlekopijcę, któremu poświęcam swoje dnie i noce. Słyszę czasem o dzieciach, które przesypiają noce, a w ciągu dnia to tylko nakarm-odłóż-przewiń. Ładne bajki. Zbliżamy się do czwartego miesiąca i faktycznie jest już dużo lepiej, ale początki nie były kolorowe. Były absorbujące, wysysające i chwilami ciężkie. Nie tak będę je jednak wspominać. Będę pamiętać pierwsze uśmiechy, guganie, małe-wielkie sukcesy i naszą cierpliwą miłość.

Mój syn został moim głównym modelem, jednak z czasem zaczęłam sięgać po aparat coraz rzadziej. Potrzebowałam swoich oddechów, tych zza aparatu z widokiem na świat zamknięty w prostokątnej ramie. Na świat, nie tylko na moje dziecko. Miłość i poświęcenie to nie jedyne rzeczy, które mogę mu podarować. Chcę, by walczył o swoje pasje i marzenia. Jakim więc byłabym przykładem, jeśli zrezygnuję ze swoich?

Dla równowagi szukam czasu tylko dla siebie. Choćby miało to być jedynie 15min z siostrą w ogrodzie.

Góry schowały się pod półprzeźroczystą peleryną z chmur, ale nie były ani trochę mniej piękne niż zazwyczaj. Siedzieliśmy na tarasie, a zachodzące powoli słońce, zdradzało ogromny skarb. Promienie wpadały między rzęsy śpiącego małego chłopca, rozpraszając się na policzkach w postaci złotego pyłu. Mój magiczny syn. Czarodziej rozkochujący mnie w sobie każdego dnia coraz bardziej.

Junior, początkowo zwany Bąkiem, ostatnio awansował na Wilczka. Tak mówi znaleziony w sieci indiański horoskop, cząstka duszy vilczej ciotki, a także fakt, że zamiast a-gu, znacznie bardziej wolimy wyć jak głodne sierściuchy do księżyca. Bez obaw, gryziemy tylko w ostateczności.